Prasa, gazeta, dziennik

Na wyjazd za granicę w charakterze opiekunki do dzieci (z francuskiego: „Au Pair” – dosłownie: „w parze”) od jakiegoś czasu decyduje się coraz więcej młodych dziewczyn i kobiet (przedział wiekowy średnio od 18 do 27 lat).

Z pewnością jest to bardzo dobra alternatywa dla osób, które nie dostały się na studia, czy nie znalazły dla siebie odpowiedniego zajęcia. Dobrą stroną jest niewątpliwie to, że podczas takiego wyjazdu, z reguły rocznego, ale można też krócej lub dłużej, łączy się pracę oraz naukę. Ale o tym za chwilę.

Organizowaniem takiego programu zajmują się specjalne organizacje, które współpracują z departamentami rządowymi krajów, gdzie znajduje się miejsce docelowe wyjazdu. Niewątpliwym plusem jest to, że jedynymi kosztami, jakie ponosi przyszła Au Pair jest opłata programowa, ewentualnie można wykupić ubezpieczenie rozszerzone (ponieważ podstawowe medyczne jest zawsze zapewnione), które obejmuje szczególne wypadki, uszczerbki na zdrowiu, kosztowne leczenie, a także przelot dla rodziny w razie takich tragicznych sytuacji, lub przelot samej członkini programu do Polski w razie np. śmierci lub kogoś bliskiego, albo innych ważnych powodów) oraz wpłaca się kaucję, która jest zwracana w momencie powrotu z wyjazdu, jeśli spełniło się wszystkie warunki. Z reguły program rocznej pracy jest tak ułożony, że pracuje się 45 godzin tygodniowo, ma się jeden lub dwa weekendy wolne w miesiącu, nauka trwa jeden semestr (można sobie wybrać przedmioty, którymi jest się zainteresowanym), która kończy się wystawieniem certyfikatu.

Jeśli chodzi o zwiedzanie, to można podróżować w wolne weekendy, na wakacje wraz z rodziną goszczącą, wykorzystać płatny urlop, który przysługuje każdej Au Pair oraz po skończeniu pracy przez jakiś czas można jeszcze objechać kraj, w którym się przebywa. Można podróżować z nowo poznanymi przyjaciółmi na przykład z college’u, z okolicy, gdzie się mieszka czy z innymi Au Pair. Do obowiązków opiekunki należy zabawa z dziećmi, szykowanie im posiłków, odwożenie i przywożenie ze szkoły oraz z zajęć pozalekcyjnych, pilnowanie, by odrobiły zadania domowe, wychodzenie na spacery oraz na przykład ścielenie łóżek dzieci.

Au Pair są traktowane jak członkowie rodziny, uczestniczą z nimi w ich życiu, świętach, tradycjach, poznają miejscową kulturę i obyczaje. Oczywiście, nie bez znaczenia pozostaje fakt, że doskonale szlifują swoją znajomość języka obcego. Poza tym uczą się za granicą i zdobywają tam doświadczenie, zyskują też międzynarodowe kontakty, co można wpisać w CV jako dodatkowe referencje. Ciekawe, iż wyżywienie, noclegi, kieszonkowe, pieniądze na naukę, na rozrywki oraz przelot w obie strony zapewnia rodzina goszcząca. Z reguły nie jest wymagana perfekcyjna znajomość danego języka – wystarczy znać tylko trochę, a reszty się można spokojnie nauczyć – poznać język potoczny, idiomy i wyrobić sobie specyficzny akcent. Niektóre agencje organizujące tego typu wyjazdy wymagają referencji w pracy z dziećmi. Oczywiście, wszędzie potrzebne jest zaświadczenie o posiadanym prawie jazdy, żeby móc się poruszać w danym kraju samochodem (odwożenie dzieci do szkoły).

Wieczory z reguły pozostają wolne. Wszystko zależy oczywiście od umowy zawartej pomiędzy rodziną a opiekunką, która przyjeżdża do pracy. Większość takich rodzin jednak stara się, by był to niezapomniany czas dla tych młodych dziewczyn – niezwykła szansa na poznanie zupełnie obcego dotąd świata. Oczywiste jest, że uczestniczki takiego programu, po powrocie do własnego domu, stają się zupełnie innymi ludźmi.
Marta Akuszewska